เหนื่อย

เหนื่อยที่จะเป็นฝ่ายรอ
เหนื่อยที่ดิ้นรนไปหาเองแต่ก็ไม่ให้ไปหา
เหนื่อยที่จะอยากเจอคนที่เค้าอยากเจอเราน้อยกว่าที่เราอยากเจอ
เหนื่อยที่ฉันเฝ้านับวันรอเจอกัน แต่นับมา ๒ ปี เทียบได้ว่าเราเจอกันไม่ถึง ๓ อาทิตย์ด้วยซ้ำ ส่วนเวลาที่เหลือ…
เหนื่อยที่ส่วนฉันก็คงไม่อยากคาดคั้นถึงอนาคต เพราะฉันคงคิดว่าเรารักกัน ไม่ใช่เรารักกัน
เหนื่อยที่ทุกครั้งที่เจอเหมือนรักเราไม่เคยเก่า ก้ปลาทองอย่างฉัน ก้ไม่ชินกับการมีคุณอยู่ข้างๆ เพราะแต่ละครั้ง มันห่างกัน จนเกือบลืมหน้าคุณ หลงเหลือความทรงจำที่ บางครั้งก็ชัด บางครั้งก็จางๆ กับรูปของคุณ รูปเดียวที่ถ่ายไว้เมื่อปีที่แล้ว
ที่รักคะ
ปีนี้เราทานข้าวด้วยกันรึยังคะ
ทานข้าวด้วยกันกี่ครั้งแล้วคะ
คุณรู้รึยังคะ ว่าเค้าชอบทานอะไร
เราไปไหนกันบ้างคะ
วันที่คุณหยุดทำงานคุณไปกับใครบ้างคะ
เราเป็นแฟนกันจริงหรือคะ….หรือแค่ฉันเป็นแฟนคุณ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s